Vandaag begon "het echte leven" weer. Ik ben weer aan het werk in het Europees Parlement in Brussel. Leuk om collega´s weer te zien en om onder andere een oude bekende als nieuwe collega te kunnen begroeten. Deze week is Straatsburg-week, dus het parlementsgebouw is bijna leeg, op een paar medewerkers na. Zonde, maar het hele maandelijkse verhuiscircus is natuurlijk idioot.
Iedereen begint hier al lekker in campagnesfeer te komen. Dankzij onze extra campagnemedewerkers doen we de komende weken een stoelendans met werkplekken. Debataanvragen stromen binnen. Er wordt nagedacht over campagnegadgets, gebouwd aan websites en vragen van de pers moeten worden beantwoord. En ondertussen vergadert het parlement in Straatsburg gewoon door. Ik voel me alweer helemaal thuis!
Posts tonen met het label Brussel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brussel. Alle posts tonen
maandag 23 maart 2009
woensdag 17 december 2008
De Europese bubbel
Vandaag was alweer mijn laatste werkdag, het kerstreces begint. Voor mij natuurlijk een heel lang reces, want ik hoef pas eind maart weer te beginnen met werken.
Toen ik vorige week aan een Vlaamse collega vertelde dat ik er bijna drie maanden vandoor ga, vond hij dat een goed idee: "Het is heel gezond om even uit ´the European bubble´ te zijn."
En hij heeft misschien wel gelijk. Brussel, het Europees Parlement, het gaat onder je vel zitten. Ik weet beter waar het Europees Parlement vandaag over heeft gepraat, dan wat er in Nederland is gebeurd. Ik kom de hele dag Belgen, Duitsers, Engelsen, Denen enzovoorts tegen. Maar het zijn allemaal mensen die zich vooral heel erg Europeaan voelen. Dat is leuk, maar als ik in Nederland ben realiseer ik me toch dat het daar niet helemaal normaal is.
Iedereen voelt zich Europeaan en tegelijkertijd ontheemd in Brussel en in Straatsburg. Dat leidt tot een eigen subcultuur. In de buurt van het Parlement zijn cafés waar je met Vlaams niet hoeft aan te komen zetten, bij sommige serveersters zelfs niet eens met Frans. Iedereen praat steenkolenengels. In het weekend zijn die kroegen leeg. Op doordeweekse avonden zijn ze afgeladen vol met parlementariërs, assistenten, ambtenaren en journalisten.
Den Haag mag dan een kaasstolp zijn, Europa is een bubbel.
Toen ik vorige week aan een Vlaamse collega vertelde dat ik er bijna drie maanden vandoor ga, vond hij dat een goed idee: "Het is heel gezond om even uit ´the European bubble´ te zijn."
En hij heeft misschien wel gelijk. Brussel, het Europees Parlement, het gaat onder je vel zitten. Ik weet beter waar het Europees Parlement vandaag over heeft gepraat, dan wat er in Nederland is gebeurd. Ik kom de hele dag Belgen, Duitsers, Engelsen, Denen enzovoorts tegen. Maar het zijn allemaal mensen die zich vooral heel erg Europeaan voelen. Dat is leuk, maar als ik in Nederland ben realiseer ik me toch dat het daar niet helemaal normaal is.
Iedereen voelt zich Europeaan en tegelijkertijd ontheemd in Brussel en in Straatsburg. Dat leidt tot een eigen subcultuur. In de buurt van het Parlement zijn cafés waar je met Vlaams niet hoeft aan te komen zetten, bij sommige serveersters zelfs niet eens met Frans. Iedereen praat steenkolenengels. In het weekend zijn die kroegen leeg. Op doordeweekse avonden zijn ze afgeladen vol met parlementariërs, assistenten, ambtenaren en journalisten.
Den Haag mag dan een kaasstolp zijn, Europa is een bubbel.
Abonneren op:
Posts (Atom)
.jpg)